Արձագանքելով այն հիմնավոր տեսակետին, որ եթե Ծառուկյանը չմասնակցեր ընտրութուններին կամ գնար ՔՊ-ի հետ գործարքի՝ վերցնելով մանդատները, ապա նրա հետ չէր լինի այն, ինչ որ եղավ՝ ՔՊ-ական Ղազարյան Ալխասն ասել է, թե դա թյուր տեսակետ է, քանի որ նման պրոցեսն անխուսափելի էր լինելու՝ անկախ ամեն ինչից. իրենք այնքան արդար ու ազնիվ են, որ սեփական թիմակիցներին էլ են պատասխանատվության ենթարկում, եթե հարկ է լինում, քանզի բոլորն օրենքի առաջ հավասար են:
 
Այս լոլոների ու իրականության միջև տարբերությունն ուղղակի անշփոթելիության աստիճան հստակ է. եթե օրենքի առաջ հավասար են բոլորը, ապա ինչո՞ւ են նիկոլասեր գործարարները Հայաստանում միայն ծաղկում՝ Գռզոյից՝ Նալբանդյան Նարեկ, այդքան ազնիվ ու անբասի՞ր են, թե՞ ընտրովի արդարադատության հետ գործ ունենք տվյալ դեպքում:
 
Ծառուկյանի շուրջ ծավալվող իրադարձությունները տեղավորվում են ոչ թե այսպես ասած ավգյան ախոռների մաքրման, այլ ՔՊ-ի կողմից երկրում քաղաքական մոնոպոլիայի հաստատման տրամաբանության մեջ, իսկ այդ տրամաբանությունը բացառում է ֆինանսական հսկայական կապիտալ ու առնվազը հանրային որոշ խավերի շրջանում որոշակի կայուն էլեկտորատ ունեցող, Նիկոլի համար պրոբլեմներ ստեղծող որևէ սուբյեկտի գոյություն՝ դաշտում: Ընդ որում՝ հարցն այստեղ լոկ Ծառուկյանը չէ. ցանկացած մեկը, ով ռեալ վտանգ է ներկայացնում Նիկոլի համար կամ նպաստում ՔՊ-ի ռեյտինգի անկմանը, հայտնվում է քաղբանտարկյալի կարգավիճակում, և նույն Աշոտյանի դեպքը, օրինակ, ասվածի ամենավառ ապացույցն է:
 
Նիկոլը խորապես թքած ունի օրենքի վրա. նրա օրենքը հենց ինքն է ու իր քաղաքական շահը: Տերերը «կանաչ լույս են վառել»՝ թույլ տալով կամայաբար վարվել բոլոր նրանց հետ, ովքեր կարող են Թուրանի կառուցման ճանապարհին խոչընդոտներ հարոցել:
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print Տպել