Թուրքերը շատ վտանգավոր հայտարարություններ են արել
Միմյանց փոխլրացնող հայտարարությւուններով են հանդես եկել Թուրքիայի ներկա ու Ադրբեջանի նախկին արտգործնախարաները. Ֆիդանը հստակեցրել է, որ Թուրքիան ցանկանում է, որպեսզի «Զանգեզուրի միջանցքն» իրականացվի այնպես, ինչպես ցանկանում է Ադրբեջանը, իսկ ահա Մամեդյարով Էլմարը բացել է փակագծերը՝ հստակեցնելով, թե ինչպես է Բաքուն պատկերացնում այդ ամենը: Ըստ նրա՝ «Թրամփի ուղու» ստորագրումը միայն առաջին քայլն է, որին պետք է հաջորդեն մանրամասն բանակցություններ, իսկ քննարկման հիմնական թեման պետք է լինի երկաթուղային հատվածի շահագործման կոնկրետ իրավական և տեխնիկական ռեժիմը. կա մի հիմնարար իրավական խնդիր, որը, ըստ ադրբեջանցու, արմատներ ունի խորհրդային անցյալում. երկաթուղու Մեղրիի հատվածը պատմականորեն կառավարվում էր Ադրբեջանի երկաթուղիների կողմից, այլ ոչ թե ազգային ցանցի։ «Սա հիմք է ստեղծում Ադրբեջանի կողմից այս ենթակառուցվածքի համար հատուկ կարգավիճակի հնարավոր հավակնությունների համար»,-մասնավորապես՝ հայտարարել է Էլմարն ու հավելել՝ բանակցային գործընթացը պետք է ընդլայնվի՝ ներառելով Թուրքիային որպես տարածաշրջանային հիմնական դերակատար և ռազմավարական դաշնակից. ամենաբարդ և զգայուն կողմն անվտանգության ապահովումն է, հատկապես՝ ուղևորափոխադրումների ժամանակ:
Հայաստանյան իշխանությունները լսե՞լ են այս հայտարարությունները, հետևություններ արե՞լ են, մի ծպտուն կհանե՞ն:
Նկատենք, որ Մամեդյարով Էլմարի հայտարարությունը, թե Մեղրիի հատվածը պատմականորեն կառավարվում էր Ադրբեջանի երկաթուղիների կողմից, նպատակ ունի՝ զրոյացնելու այդ հատվածի կամ ենթակառուցվածքի նկատմամբ Հայաստանի ունեցած թեկուզ ձևական սուվերենությունը. ենթակառուցվածքի օտարման խնդիր է Բաքուն դրել իր առաջ՝ Սյունիքը նախ՝ գորշ գոտու, ապա՝ իրենցով անելու հեռահար նպատակով: Սա նշանակում է, որ նրանք չեն ուզում վերջնական խաղաղություն, այլ ուզում են անվերջ բանակցային գործընթաց, որտեղ Հայաստանը մշտապես պարտավորվածի ու Թուրքիայի կրնկի տակ գտնվողի դերում է լինելու։
Հիմա հասկանալի է, չէ՞, թե ինչու է Ֆիդանն իր բացահայտ աջակցությունը հայտնել Նիկոլին. նրա վզին դնելու դեռ շատ բան կա:
Միմյանց փոխլրացնող հայտարարությւուններով են հանդես եկել Թուրքիայի ներկա ու Ադրբեջանի նախկին արտգործնախարաները. Ֆիդանը հստակեցրել է, որ Թուրքիան ցանկանում է, որպեսզի «Զանգեզուրի միջանցքն» իրականացվի այնպես, ինչպես ցանկանում է Ադրբեջանը, իսկ ահա Մամեդյարով Էլմարը բացել է փակագծերը՝ հստակեցնելով, թե ինչպես է Բաքուն պատկերացնում այդ ամենը: Ըստ նրա՝ «Թրամփի ուղու» ստորագրումը միայն առաջին քայլն է, որին պետք է հաջորդեն մանրամասն բանակցություններ, իսկ քննարկման հիմնական թեման պետք է լինի երկաթուղային հատվածի շահագործման կոնկրետ իրավական և տեխնիկական ռեժիմը. կա մի հիմնարար իրավական խնդիր, որը, ըստ ադրբեջանցու, արմատներ ունի խորհրդային անցյալում. երկաթուղու Մեղրիի հատվածը պատմականորեն կառավարվում էր Ադրբեջանի երկաթուղիների կողմից, այլ ոչ թե ազգային ցանցի։ «Սա հիմք է ստեղծում Ադրբեջանի կողմից այս ենթակառուցվածքի համար հատուկ կարգավիճակի հնարավոր հավակնությունների համար»,-մասնավորապես՝ հայտարարել է Էլմարն ու հավելել՝ բանակցային գործընթացը պետք է ընդլայնվի՝ ներառելով Թուրքիային որպես տարածաշրջանային հիմնական դերակատար և ռազմավարական դաշնակից. ամենաբարդ և զգայուն կողմն անվտանգության ապահովումն է, հատկապես՝ ուղևորափոխադրումների ժամանակ:
Հայաստանյան իշխանությունները լսե՞լ են այս հայտարարությունները, հետևություններ արե՞լ են, մի ծպտուն կհանե՞ն:
Նկատենք, որ Մամեդյարով Էլմարի հայտարարությունը, թե Մեղրիի հատվածը պատմականորեն կառավարվում էր Ադրբեջանի երկաթուղիների կողմից, նպատակ ունի՝ զրոյացնելու այդ հատվածի կամ ենթակառուցվածքի նկատմամբ Հայաստանի ունեցած թեկուզ ձևական սուվերենությունը. ենթակառուցվածքի օտարման խնդիր է Բաքուն դրել իր առաջ՝ Սյունիքը նախ՝ գորշ գոտու, ապա՝ իրենցով անելու հեռահար նպատակով: Սա նշանակում է, որ նրանք չեն ուզում վերջնական խաղաղություն, այլ ուզում են անվերջ բանակցային գործընթաց, որտեղ Հայաստանը մշտապես պարտավորվածի ու Թուրքիայի կրնկի տակ գտնվողի դերում է լինելու։
Հիմա հասկանալի է, չէ՞, թե ինչու է Ֆիդանն իր բացահայտ աջակցությունը հայտնել Նիկոլին. նրա վզին դնելու դեռ շատ բան կա:
Նյութի աղբյուր՝ https://t.me/armeniainfo11/5104
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print
Տպել
