Էս վիժվածքների համար բանակն ընդամենը պատժի ձև է: Այդպես էր նաև 44-օրյայի ժամանակ, երբ կամավոր զինկոմիսարիտ եկածներին ցրում էին տներով, փոխարենը թիրախային զորակոչում էին ընդդիմադիրներին: Պատերազմը դեռ չսկսած` նրանք արդեն գիտեին` ինչքան արյուն պիտի թափվի, որ ազգի կամքը կոտրվի, գիտեին` ոնց են մսաղաց ուղարկելու «խնդրահարույց» անձանց, գիտեին ոնց էին բռնելու բոլոր նրանց ովքեր փորձում էին իրավիճակի մասին ճիշտը ասել: Հինգ հազարի մեջ պլյուս-մինուս 200-ը հեչ թիվ էր իրանց համար, ձեռի հետ էդ հարցն էլ էին լուծում:
Հիմա էլ իրենց դեմ հանդես եկողներին սպառնում են զորահավաքով: Ու դուք զարմանում եք, երբ էս տականքները բոզի լաց են դնում, երբ պղծված ԶՈւ զինանշանը սկսում են դոշով պաշտպանել, գնված մետալալոմով հպարտանալ, կամ Ադրբեջանի կողմից նկարված Հայաստանի քարտեզը պաշտպանել պատռողներից:
Սրանց կյանքում կա երկու արժեք՝ փողն ու գրին քարտը: Դրա խաթր կծախեն ամեն ինչ ու ամեն մեկին, այդ թվում, բառիս բուն իմաստով, սեփական մորը: Վիժվածքների աղանդավոր քարոզիչներից մեկը հենց դրանով էր հայտնի Գլենդելում՝ մորը ծեծում էր, որ մոր գործատուն, վերջինիս խղճալով, փող տա, որ էս տականքը թմրանյութ կարենա գնի:
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print Տպել